Wycieczka 8 Góry Słone. Zwiedzanie Skansenu w Sanoku, zamku Sobień i szybowiska w Bezmiechowej
13 IX2009
Rzadko się zdarza niebo pochmurne
Gdy Hulajduszki wyruszają w turnee,
Nawet gdy chmurki i mgła nas rano witają
To jednak w ciągu dnia niebo odsłaniają.
Dzisiaj jedziemy zwiedzać skansen w Sanoku,
Lidka i Ula witają nas jak w amoku,
Wraz z Tadeuszem kierowcą
Stanowią dla nas „władzę” pewną i mocną.
Ula przekazuje nam cenne opowieści,
Jakie historia ziemi jasielsko-krośnieńsko-sanockiej w sobie mieści,
Wzrok Uli bezwiednie ku oknom ucieka,
Myśli się kłębią, czy nas przypadkiem deszczowa pogoda nie czeka.
W czasie jazdy jedni uważnie opowieści Uli słuchają,
Inni wczesno-ranne wstawanie odsypiają.
Atmosfera jest raczej niemrawa
Chodzi o to, czy aura będzie dla hulajduszków łaskawa.
A tymczasem mgła opadła zupełnie
I było podczas zwiedzania skansenu w zakresie pogody przyjemnie,
W dwóch grupach zwiedzaliśmy domy polskie i rusińskie, kościoły,
Przy czym jedna grupa miała odcień poważny a druga wesoły.
Odcienie te zależały od tego,
Jakiego grupie przydzielono przewodnika skansenowego.
W drugiej przewodnik miał charakter rozrywkowy
Oprowadzał grupę w stylu komediowym.
Pierwszy wprowadził zwiedzania inny sposób,
Dlatego miał w grupie znacznie mniej osób.
Szybko się bowiem to rozeszło
I wiele osób z pierwszej do drugiej grupy przeszło.
W południe, kiedy zwiedzaliśmy piękne centrum Sanoka
Słońce już nie było w obłokach.
Odsłoniło nam Góry Słonne,
Które rano były zamglone.
Możemy do tego dodać jeszcze
Mając na uwadze, że w Tarnowie zmagają się z deszczem,
Że w hulajduszach jest jakaś siła magiczna,
Kiedy wyjadą z Tarnowa , na trasie robi się pogoda śliczna .
Na szczycie Bezmiechowej pali się nasze ognisko,
Szybowce latają obok nas blisko,
Kiełbaski jak nigdy smakują
A humory z każdym piwem coraz bardziej dopisują.
Przy ognisku nie było piosenek rajdowych,
Ale za to kilka konkursów zabawowych,
W których panowie się chwalili, jacy są wygodni,
Wysocy i seksowni.
Pani Wandzia czwartą rocznicę dwudziestych urodzin obchodzi,
I stwierdziła, że nic nie postawić z tej okazji się nie godzi.
Kiedy w imieniu hulajduszów Basia życzenia Wandzi złożyła,
Ta z dumą wielką butelkę – nie pustą – postawiła.
Po godzinie 16-tej kończy się nasz przeplatany słońcem dzień,
Jeszcze jedziemy na zamek Sobień,
Zobaczyć stare ruiny zamku
A potem ze śpiewem wracamy do naszych domków.
Uli i Lidce za ciekawy program dziękujemy,
I z niecierpliwością na październikowy
Hulajduszów wyjazd oczekujemy.
PS.
Kiedy oglądamy piękną panoramę Sanu z punktu widokowego,
Przemknęła błyskawica z odgłosem wyładowania atmosferycznego.
To dla nas od Opatrzności znak,
Że kończy się nasz pogodowy dzisiejszy fart!
J.F.
